انسان مؤمن هیچوقت از گناه لذت نمی برد, بلکه با انجام هرگونه گناه ومعصیت غم واندوهی قلبش را فرا می گیرد وهرگاه قلب او از این غم واندوه خالی شد پس بر مرگِ قلب خود گریه کند چرا که اگر قلبش زنده بود ارتکاب معصیت او را اندوهگین می نمود.
امام ابن قَیِّم رحمه الله
مدارج السالکین 1/198
- ۹۳/۰۲/۰۲